Kübra

Kübra
@kubrapinar
Ne derlerse desinler, biz kalbimizin ve kafamızın doğru bulduğu şeyleri etrafın ne dediğine bakmadan yapmalıyız.
Yatağa uzandı, ülkesini ve çocukları düşündü. Bu ülkede çocuklara yer yok. Başka ülkelerde varmış, her tarafı yeşil ülkelerde. Biz, büyük bir sabırsızlıkla çocukların büyümelerini bekliyoruz. Onların kafalarına vuruyoruz, adam olmaları için. Seniyezitseni olarak görüyoruz onları. Kafalarını traş ediyoruz çabuk büyüsünler diye. Benim içimdeki çocuk büyümedi. (Yirmiüçnisanda onu da bir saatlik başbakan yapsalardı belki büyürdü. Hayır, büyümezdi.) Yıllardır taşıyorum içimdeki çocuğu; yaşamadığı için büyümedi hiç, amcası.
Sayfa 114
Edebiyat
Reklam
Kelimeler, albayım, bazı anlamlara gelmiyor.
Sayfa 101
Edebiyat
"İnsan bazı güçlüklerden, ancak onları unutmak suretiyle kurtulabiliyor albayım."
Edebiyat
"Oysa burada huzurumuz var, değil mi albayım?" Hüsamettin Bey başını salladı: "Huzurumuz var da denemez. Vaktimiz bol olduğu için, bütün günümüzü huzursuzlukla dolduramıyoruz sadece."
Sayfa 74
Edebiyat
Beklenen geç geliyor; geldiği sırada insan başka yerlerde oluyor.
Sayfa 73
Edebiyat
Reklam