Küllenen Aşk

"Herkesin gözü benim sevdiğimde oysa benim sevdiğimin ayrılığı yok oysa ben hem sevmeyi hem susmayı biliyorum"

Sayfa 185·Kitabı okudu

📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖

Küllenen Aşk

"Bir gülünce tanıyordum sen değildin ne yapsam elimden gelmiyordu Tanıyordum elimden gelmiyordu Yoksa ne güzel aldanacaktım"

Sayfa 174·Kitabı okudu

Küllenen Aşk

"Başının o ağrısı beni görüncedir Bana baktıkça yalnızlığın geliyor aklına O kavurgan umut kesici güçlülük alıp alıp harcayamadığın dağınık gizli izlenimlerin seni bilmediğin yönlere iteleyen uğultulu kaynaşmaları"

Sayfa 144·Kitabı okudu

Takip Önerileri

Küllenen Aşk

Göğe Bakma Durağı

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar Şu aranıp duran korkak ellerimi tut Bu evleri atla bu evleri de bunları da Göğe bakalım Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım İnecek var deriz otobüs durur ineriz Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda Beni bırak göğe bakalım Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor Seni aldım bu sunturlu yere getirdim Sayısız penceren vardı bir bir kapattım Bana dönesin diye bir bir kapattım Şimdi otobüs gelir biner gideriz Dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat Durma kendini hatırlat Durma göğe bakalım

Sayfa 135·Kitabı okudu

Küllenen Aşk

Bir Garip Ölmüş Diyeler

Şöyle sessizce ölüp gitmeliyim Bir yaz gecesi Gülhane Parkı'nda. Şu hazin ömrü tamam etmeliyim.. Geç saatlere kadar oturduğum, Denize bakan bir sırasında, Kırık dökük hatıralar arasında. Ne vasiyet, ne uzun boylu veda Ölümüme hiç kimsenin aklı ermesin Gözlerim birdenbire kapanıversin. Ne kimseye borcum, ne alacağım Ne birikmiş beş on kuruş cebimde. Ne kimseyi sevindirmiş, ne üzmüş olacağım. Ne gazetelerde ne de radyoda Ölümüm kimseye dert olmamalı. Kim tanır zaten beni dünyada. İnsanlar hergünkü gibi şen şakrak Tabutum Merkez Efendi'ye giderken Üç beş kişinin omzunda gıcırdayarak. Birkaç kişi başlarını eğsinler, Sonra ardımdan bakıp acıyarak - Bir garip ölmüş desinler...

Sayfa 64·Kitabı okudu