Sonunda yine acziniz görünür, gönül ölümden başka bir şey istememeye başlar. İnsan yatağının yorganına, çarşafına bakar da kefenden, topraktan bir farkını göremez. Kendine eziyet etmek ister, ona da kıyamaz. Çaresiz işin sonunu beklemeye karar verir, değil mi?