Aynı ailede doğmuş da olsalar,aynı şartlarda büyümüş iki çocuk bulunamaması oldukça tuhaftır.Aile içinde bile her bir çocuk çok özel bir atmosfer ile çevrilidir.
İlk doğan çocuk önceler yalnızdır ve doğal olarak dikkatlerin odağındadır.İkinci çocuk doğduğunda o kendisinin tahttan indirildiğini görür ve durumundaki bu değilime karlı direnir.Bu olay ,onun hayatında o ana kadar sahip olduğu gücü aniden kaybettiği bir trajedi olarak patlak verir.Bu trajik duygu çocuğun yaşam modelini oluşturması olayına karışır ve sonunda onun yetişkin biri olduğunda gösterdiği özelliklerde ortaya çıkar.