Bu ülkede her kadına biçilen roldür hanım hanımcık olmak. Hanım hanımcık olmanın çoğu zaman zarafetle ilgisi olduğunu sanatız ama öyle değildir. Zarafet toplumda bütün bireylerde olması gereken bir özelliktir, insanlara saygılı davranmaktır, oysa hanım hanımcıklık kadınlar için, erkeğin bir adımda gerisinde olmak, düşüncelerine, isteklerine gem vurmak, kendini hep ikinci planda tutmaktır. Yani anlayacağınız, kadınlar için yazılmış en kötü rollerden biridir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bizim gibi olmayanı dışlamak aslında biz insanların doğasında var. Kendimizi daha huzurlu hissetmek, içinde yaşadığımız topluma aidiyet duygumuzu daha yükseltmek için, bizler hep birbirimize benzemeye çalışırız. Bunun ilk örneğini evden çıkıp okula başlayan çocuklarda görürüz. Bu nedenle okullarda forma ya da okul önlüğü giydiririz çocuklarımıza. İnsanların dış görünüşleri, giyim kuşamları, davranışları, konuşmaları, hal ve hareketleri ne kadar birbirine benziyorsa o kişiler kendilerini toplulukta o kadar huzurlu ve oraya ait hissederler.
Hayatta bizi acıdan, öfkeden, hüzünden daha çok yoran şey her ne hissediyorsak bunları yaşamamak, yok saymaktır. Yok saymak, bu duyguları derinlere doğru bastırmak, özellikle de çevreye hissettirmemektir. Bunlar öyle çok yorar bizi…
Yanı başınızda sürekli mağdur olduğunu söyleyen biri varsa, siz ağzınızı bile açamazsınız “başım ağrıyor”bile diyemezsiniz. Çünkü mutlaka onunki sizinkinden fazla ağrıyordur .
Belki size inanması zor gelecek ama kardeşim çok ağladığında annem ne yapardı biliyor musunuz? Onu evimizdeki çatı katına kilitlerdi. Orası karanlık, isli paslı, farelerin cirit attığı bir yerdi. Kardeşim o karanlık ve korkunç çatıda yapayalnız kalınca öyle çok ağlardı ki, ben ağlamaktan öleceğini düşünürken annem hiç aldırmazdı. İşin kötüsü o hep ‘abla’ diye ağlardı. Ben de bazen dayanamaz, onu oradan gizlice çıkarmaya çalışır, bazense annemin korkusundan çıkaramaz, onunla birlikte ben de ağlardım.