Kan ve Sessizlik
Allah Allah…
Rüzgârında ne değişti?
Sana tapanlar gitti de
İnsanoğlu tükenmedi mi hâlâ?
Sana uyanlar var elbet,
Ama sesimi duyanlar gitti.
Uykulardan uyandık da
Kabuslar bitmedi, izleri kaldı.
Gözyaşında kan var —
Bak, alırsın şeytan.
Önce kandırdığın insanlar dirilsin,
Sonra kendi nefsine yenil be şeytan.
Ortaya çıktın hep,
Ama her seferinde yenildin.
Ne oldu düşmanın?
Ateşler, kinler, iblisliğin…
Güneş doğduğunda bile
Karanlığa tapan kardeşlerin var.
İnsanlık dedikleri —
Yamyamlığa bulanmış bir iz gibi.
Biz aldırmadık sana,
Yıkamadın bizi, kirletemedin.
Uşakların işkence etti,