"Kan kustuk, kızılcık şerbeti içtik dedik. Yiğidin borcu ölüm dediler, inandık. Bir gün duyarsanız isimsiz ölümleri, onlar biziz."
Sayfa 19·Kitabı okuyor
- vay canına bunun için mi dövüştük çavuş yine ağlar geriyor gümüş örümcekler yine örümcekler için insanlar ölecekler - demek ki teğmenim biz kuştuk yildiz oldu - demek ki çavuş kızımız karımız ⁃ demek ki insanlar demek ki dünya - vay canına silahum nerde çabuk bitmemiş anlaşıldı bitmemiş maceramız işte şahin hazır haydi bin uçalım dünyayı çavuş dünyayı kurtaralım
Sayfa 84
Reklam
Birbirlerini kustukları mürekkeple selâmladılar ve ayrıldılar... Hangimiz daha çok mürekkep kustuk.
Ama böyle küstük yapma
Bak geçen 3.500 yılın, sadece 230 yılında barış içinde yaşamış dünya gel, bu ayıba ortak olma.
Alıntı
Baba dediğin, ne bileyim, en azından çocuğunun gözlerine bir kere bakmalı ve Tanrı'ya şükretmeli. "Bu benim mi?" Şükretmedi. Ne Tanrı'ya ne bana. İkimizde küstük babama. Tanrı büyük oynadı, babamı görmezden geldi. Ona Alamut dışında hayali bir cennet yarattı ki babamın buna aldanması hiç de zor olmadı. Onun haşhaşı kelimeleriydi. Tanrı babamı uyuşturdu ve unutturdu. Ben de en az Tanrı kadar afili bir ceza kestim ona. Bırakıp gittim.
Sayfa 65 - İletişim·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Reklam