Bu romanı bitirdiğimde korku ya da hayranlık değil, kafa karışıklığı hissettim. Kitap hakkında yapılan yorumların büyük kısmı onun ne kadar cesur, rahatsız edici ve sarsıcı olduğuyla ilgiliydi. Gerçekten de roman bunların hepsini yapıyor. Ancak kitabı bitirdiğimde bütün bu vahşetin neye hizmet ettiğini anlayamadım.
Romanın merkezinde Margot ve annesi Ruth arasındaki son derece yıkıcı ilişki yer alıyor. İlk bakışta bu ilişkiyi annelik, bağımlılık, istismar ve kimlik oluşumu gibi temalar üzerinden okumak mümkün. Hatta romanın sembolik açıdan son derece zengin olduğu da söylenebilir. Ruth yalnızca korkutucu bir anne figürü değil, aynı zamanda kontrol etme, sahip olma ve tüketme arzusunun da bir temsilcisi olarak okunabilir. Margot’nun hikayesi ise böylesine baskıcı bir ilişkinin içinden sıyrılarak kendi benliğini kurmaya çalışan bir çocuğun hikayesi olarak değerlendirilebilir.
Benim romanla kurduğum mesafe tam da burada başladı. Bu temaların varlığını görebilmeme rağmen onları okuma deneyimim sırasında hissedemedim. Romanın sembolik katmanları anlatının doğal bir parçası değil, sonradan eklenmiş gibi duruyordu.
Okurken sürekli yaşanan olayların şok edici tarafıyla karşı karşıya kaldım fakat bu şokun beni hangi duyguya ya da düşünceye ulaştırmak istediğini tam olarak kavrayamadım.
Karakterler konusunda da benzer bir problem yaşadım. Abbie ve servis şoförü gibi karakterlerin anlatıda belirli işlevleri olduğu düşünülebilir. Bunlar Margot’nun kapalı dünyasının dışında kalan hayatı, farklı ilişki biçimlerini ve başka ihtimalleri temsil ediyor olabilirler. Fakat roman bu karakterleri yeterince geliştirmediği için onların varlığı bende güçlü bir etki yaratmadı. Özellikle Margot ile Abbie bağının daha güçlü bir yere taşınabileceğini düşündüm.
Buna rağmen romanın tamamen
Reyhan gaziantepli 4 cocuklu bir ailenin tek cicegi onun tabiriyle 3 abiyle büyümek gercek sınav anne ve babasinin tek kıramadigı dili balli gönlu guzel zeki mimar kizlari REYHAN göbekli okulu birincilikle bitirip tavsiye uzerine calismaya basladigi sirkette istanbulla tanisip kendini hayali olan meslege aşcilik kurslarina atma derdindeydi.
Tabiki kurtlar sifrasina bu kadar cabuk yem olamazdi bu kuzu canini disine takti hepsinin hakkindan geldi.Hayallerindende ,dogrularindanda, arkasindaki güctende asla vazgecmedi asıl kazandiran buydu reyhana.
Daha ucaga biner binmez kaderin cilvesi yarı patronla tanisir (Ali eren )ama kimse ertesi gün ve sonraki aylarda neler olacagini asla tahmin edemez:)
Cok guzel bir aileydi iyi yetismis evlatlar anlayisli anne babalar ve finalde yine bir soz geldi aklima iyiler her zaman iyilere denk düssün kötüler bokunda bogulsun ;)
Reklam
Sevemedim. Çok şaşırtıcı. Bir Hükümenoğlu romanını… Nerede “Harika Bir Hayat” kitabındaki kalem…
Ne yaptınız böyle Hikmet bey?
Bu kadar sığ bir metini kendisine konduramadım. Eli bomboş kalmış bir ana karakteri okuyoruz sayfalarca. Ne o yolcu gemisinin lükslüğü ne de o gemide yaratılmaya çalışan gizem geçiyor. Son turunu yapan sessiz gemide bir gerilim yaratılmaya çalışılıyor ama olaylar havada kalıyor. Bir anda mutlu son, kurtuluş geliyor. O gizem puf oluyor. Tam gerilecektim, ne oldu?
Konusuna gelirsek Hikmet Bey, eşi Merve ve asistan Murat ile beraber Efes gemisinde İstanbul’a dönüş yolunda olan bu üçlünün arasındaki sırları keşfediyoruz. Zira Murat ile Merve lisede can ciğer kuzu sarması olmuş iki sevgiliyken yollar seneler sonra bu ikili birbirine tekrar denk gelince hikaye şekillenmeye başlıyor. Murat’ın o sıralarda hali içler acısıdır. Merve’nin teklifiyle Murat, bu ailenin evinde de kalarak Hikmet Bey’in romanlarını yazmasına yardımcı asistan olur. Zira, kendisi eskiden öyküler yazan bir genç. Bir yerden sonra Murat, Hikmet Bey’in emek hırsızlığı yaptığını söyleyerek kitaplarına Murat’ın cümlelerini eklediğini söyler. Yeni çıkacak kitabı üzerinde çalışan bu ikili yeni bir hikaye oluşturur. Hikayedeki ana karakterler geçmişteki Murat ve Merve’dir.
Hikmet Bey’in aralarında geçmişi ilişkiyi anlaması için oyun oynamaya çalışan Murat ava giderken avlanır.
Konusu bölük pörçük. Hikmet bey, kitabında da açıkça belirttiği gibi boşlukları okura bırakıyor. Tanrısal bakış açısını bizim de sahiplenmemiz gereken bir kurgu ve kesinlikle zayıf bir olay örgüsü. Bir yerden sonra sıkılıp sonunda bir şey olsun da fikrim değişsin hissiyle okusam da yok sonu da tatmin etmedi.
Şunu da eklemeden geçemeyeceğim şu tarz kitapları şu kitle; bu tarz kitapları bu kitle okur gibi
@okumacemberiolusturalim etkinliğimin dördüncü kitabı bitti hiç bitmesini istemesem de...
#runguluzarrun kitabı 
Meryem Öztürk nin yorumu sayesinde kitaplığımıza katılanlardan. yeniden 90 ları yaşadım, gülümsedim, kahkaha attım, hüzünlendim, büyük keyif alarak okudum.
Gülüzarın çocukken tutmaya başladığı günlüğünü okuyoruz. O kadar samimi, o kadar temiz ki etkilenmemek elde değil. Kendi dinlediğim sanatçıları, şarkıları, okuduklarımı, hatta hala telefonumda babam aradığı zaman çalan melodinin taa o zamanlara dayandığını hatırlamak paha biçilemezdi... Dualarındaki saflık bile beni benden aldı. Hüzünlendim bitmeye yakın, herkesin özlediği Gülüzar kadın için mi, yoksa çocukluğumu anımsatan yanları olduğu için mi doldu gözlerim bilmiyorum...
"Bana bir masal anlat baba,
İçinde bütün oyunlarım,
Kurtla kuzu olsun şekerle bal... Baba bir masal anlat bana
İçinde denizle balıklar
Yağmurla kar olsun güneşle ay... Anlatırken tut elimi
Uykuya dalıp gitsem bile
Bırakıp gitme sakın beni..."
12.04.2018
Meryem Öztürk nin yorumu sayesinde kitaplığımıza katılanlardan. yeniden 90 ları yaşadım, gülümsedim, kahkaha attım, hüzünlendim, büyük keyif alarak okudum.
Gülüzarın çocukken tutmaya başladığı günlüğünü okuyoruz. O kadar samimi, o kadar temiz ki etkilenmemek elde değil. Kendi dinlediğim sanatçıları, şarkıları, okuduklarımı, hatta hala telefonumda babam aradığı zaman çalan melodinin taa o zamanlara dayandığını hatırlamak paha biçilemezdi... Dualarındaki saflık bile beni benden aldı. Hüzünlendim bitmeye yakın, herkesin özlediği Gülüzar kadın için mi, yoksa çocukluğumu anımsatan yanları olduğu için mi doldu gözlerim bilmiyorum...
"Bana bir masal anlat baba,
İçinde bütün oyunlarım,
Kurtla kuzu olsun şekerle bal... Baba bir masal anlat bana
İçinde denizle balıklar
Yağmurla kar olsun güneşle ay... Anlatırken tut elimi
Uykuya dalıp gitsem bile
Bırakıp gitme sakın beni..."
12.04.2018
Yaşamak mı hayatta kalmak mı?
Yaşlı Fugui den Fugui nin hayatını okuyoruz.
“Bu tavuklar büyüyünce kaz olacak, o kazlar büyüyüp kuzu olacak. Kuzular büyüyünce öküz olacak ve biz yine zengin olacağız.”
Varlıklı ailesinin tüm malını kumarda yiyen Fugui bu sözle kandırıyordu hep kendini.
Hayatta hiç çalışmamış olan Fugui, tarlalarda çalışmayı; çeşit çeşit yemeklere alışık olan Fugui aylarca aç kalmayı öğrenecekti.
Çin in kaotik siyasal sistemi içinde halk açlıkla, fakirlikle mücadele ediyordu.
İnsan yaşamı değersizdi.
Yokluk, fakirlik Fugui ye ailesini sevmeyi, kıymetini bilmeyi, onlar için çalışmayı öğretti.
Bazı insanlara bazı şeylerin kıymetini anlaması için en kıymet verdiği şeyin elinden alınması mı gerekiyor diye sordurdu kitap bana.
Kitapta sadece Fugui nin yaşantısına tanık oluyoruz ama o dönem insanlarının neler yaşadığını, nelerle mücadele ettiğini de görmüş oluyoruz.
Fugui, yaşlı Fugui olana kadar tüm sevdiklerini tek tek kaybediyor, tüm malvarlığını kaybediyor, yemeğeni, evini kaybediyor. Tüm kayıplarıyla Yaşlı Fugui oluyor.
Peki bu “YAŞAMAK” mıdır yoksa “HAYATTA KALMAK” mı?
Kitap Yorumu : Lilith'in Gözyaşları 2 | Anna Tsintsadze
Karakterler;
Meira Shavit / Maria Rosenfeld
Nam-ı değer "Albay Arnold Rosenfeld'in kızı, yeni SS birliğinin istihbarat ajanı, analisti ve ideolojik planlama stratejisyeni Maria Rosenfeld"
• Uygar Karşah -Karaşah-
Cumhuriyet Savcısı
→ Özet;
Ilk kitabın sonunda Meira, Khalil sandığı kişinin aslında Khalil olmadığını öğrenmişti. Onu kaçıran kişi ise Ezra'dır. Mera'nın üçüncü uyanışında Ezra ile yaptığı bir anlaşma vardır; Uygar'ın öldürülmesi ve kaçmasına yardım edilmesi üzerine kurulan bir anlaşma ama şu anki Meira bunu hatırlamıyordur.
Ezra onu, sahip olduğu her şeyi geri kazanabilmesi için ilk durak olan Eilat'a ve Shavit ailesinden geriye kalanların yanına götürür. Meira'nın Moshevilik yemini etmeyi reddetmesi ve ailesini öldürdüğü gerekçesiyle cezalandırılır. Tam uç ay boyunca devam eder. Bu süreçte Meira yavaş yavaş kaybettiği anılarını geri kazanmaya başlar. Ve hafızası yerine geldikçe bir şeyi daha net görür; Ezelden beri bedenleri düşman olsa da ruhunun en sadık olduğu kişinin Uygar olduğunu. Onun geleceğine ve onu kurtaracağına inanarak beklemeye başlar.
Uygar ise kendisine yapılan ihanetlere ve karşısına çıkan her engele rağmen Meira'yı almaya gider.
Bunun sonucunda ise açık bir savaş başlar.Ama bu kez Meira'nın tarafı bellidir. Artık durduğu yer Uygar'ın yanıdır.
Yaşadığı kimlik karmaşası, geçmişinin ağırlığı ve yaptığı hataların yükü altında ezilirken hem Uygar'a hem de Mert'e kendisini kanıtlamaya çalışır. Fakat bunun bedeli sandığından çok daha ağır olacaktır...
Yorum;
Ilk kitap boyunca bize; kurban gibi görünen bir Meira anlattı yazar. kuzu postundaki Meira. Sn
Çünkü anlıyoruz ki hikâyenin gerçek kuzusu Meira degil,
Uygar'mış.
Bize hem magdurun hem failin aynı kişi olabileceğini
gösterdi. Mera'nın
Reklam
Reklam