Büşra
@kyabusra
O/ Hakkâri’de bir Mevsim Edgünün 1964’te mecburi hizmet görevini (askerlik) tamamlamak için gittiği Hakkari’nin şu anki adı Işıklar olan eski adıyla Pirkanis köyünde yaşadıklarını, yabancılaşmasını ele alır düş ve gerçekleri birleştirerek. İçinde bulunduğu kayboluşu yabancılığı şu şekilde ifade eder;
söyledim değil mi , teknem kayalara çarptı. ve kendimi burada buldum. Dilini bilmediği yoksul çocuklara farklı bir dili, kendi dilini, öğretmesi istenir .
Kitaba “O” denir çünkü ötekiyi anlatır kitap.”ötekinin” olduğu yerde kaçınılmaz olan şeydir diğer “öteki”
Böylece birbirinin ötekisi olanların arasında gerçeğin masalı yazılmayı başlanır yazar tarafından. Tanık olduğu her olay onun yabancısı olduğu bir yaşamın gerçekleridir.
Ben kitabi, özellikle son kısımları ,
Ferit Edgünün kalemini çok sevdim. Güneşin dağların karlarını eritmeye yetmediği zirvelerde yaşayan insanların hikayesini bugün, karlı bir günde bitirmem de benim için güzel oldu. Okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Umarım bir gün Hakkari’ye yolum düşer.
Kitaba dair güzel bir özeti Sel yayıncılık da yapmış 2018de. Onu da inceleyebilirsiniz. Ayrıca Fimini de izleyebilirsiniz.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
zaman hızla ilerlerken , gerçeği yalandan ve kurgudan ayırmak gittikçe zorlaşmışken 12.yüzyılın bilinen en büyük , en gerçek ve en acı dolu aşk hikâyelerinden birini anlatır. manastıra kapandıktan sonra birbirlerine yazdıklarından oluşuyor o günlerden günümüze 7 mektup ulaşmış bugüne kadar bir çok dile çevrilip yayınlanınca ronald duncan abelard ve heloise’in yazışmalarını şiirsel bir dille yeniden kaleme almış ve oyunlaştırmıştır. bugüne kadar pek çok oyuncu bir çok farklı dilde bu acı dolu aşka sahnede yeniden hayat vermiştir . istifadeli olması adına videoyu buraya bırakıyorum
youtu.be/qhG2XrO3VgM?si=...
şahsi yorumlarıma gelirsek yaşadığı dönemi ve ortamı göz önünde bulundurursak heloisenin aşkını bir kadın olarak oldukça cesur buldum ve mektuplarını hayranlıkla okudum. abelard’ın şöhretine ve yazdığı eserlere rağmen yüzyıllarca bu aşkla anılması aşklarının ne kadar
büyük olduğunu gösteriyor nitekim . en beğendiğim mektupları ise VII. mektupları oldu ve keşke oyunu sahnelense de şu an gidip izleyebilsem dedim
heloise ilk mektubunu ona yazılmamış ama abelard’ın elinden çıkmış bir mektubu okuması üzerine yazdı, imkansızlığa rağmen mektuplarıyla direndiler yazgılarına. ben okurken hayranlık duydum size de öneridir.
kitabı az önce bitirdim yorucu bir kitap olduğunu söyleyebilirim çok fazla kötü duygu ve karakterler var ek olarak da başlangıçtaki karakter arasındaki bağ karışıktı ve anlamak epey bir zamanımı aldı .bu kötülük içinde yer alan baş kahramanımız heathcliffden bahsedecek olursak çocukluğunda yaşadığı mağduriyetler onun belli bir yere kadar
neden kötü olduğunu bize gösteriyor fakat yaptıkları bundan daha fazlasıdır . masumiyet mekanizması oluşturabilmemiz için , heathcliffin kötülüğü yalnızca kendisini mağdur edenlere yöneltmesi gerekirdi ama eserde bu yok yetişkinliğinden ölümüne dek tek bir amaç güderek yaşamını sürdürdü, baktıkça kendi gençliğini hatırladığı haretonda heathcliffle benzer bir ortamda büyüdü fakat içinde biraz olsun umut ışığı bulundurabilirdi . sevgisiz yetişen iki insanın verdiği farklı tepkileri ve yaşamları görüyoruz öte yandan aşkın nasıl bir anda hırsa ve intikama dönüşebileceğini görüyoruz heathcliff tarafından. yer yer sürükleyici kısımları olsa da tercihler ve sonuçlar arası bize yol gösterme niteliği olsa da çok keyifle okuduğum bir roman olmadı .kasvetli ve hüzünlüydü yer yer çok boğucuydu . nitekim yazarın hayatına baktığımızda sebeplerini de daha iyi anlıyoruz .
