işte bunları keşfettim. hâlâ düşünüyorum : nasıl oldu da becerdim ? insan bizim sevdiğimiz gibi sevmişse, sonra da sevgisini yitirdiğini , ya da değiştiğini görmüşse, o kayıp duygusuyla kendini de anlayamaz, sevgiyi de. önce sevmiş olduğundan kuşkulanabilir. sonra da merak eder: bir daha sevebilecek midir ?
İyiyi, “güzel ve yüksek şeyleri” ne kadar çok anladıysam, o kadar derinlerine battım, şıkıştım kaldım içlerinde. Bundaki önemli nokta, bu halimin tesadüfi değil de, adeta kaçınılmaz bir nitelik taşımasıydı.