Şarapla doldur tasını, tasın toprakla dolmadan,dedi Hayyam.
Baktı ona gül bahçesinin yanından geçen uzun burunlu, yırtık pabuçlu adam :
Ben, bu nimetleri yıldızlarından çok olan dünyada açım, dedi,
şaraba değil, ekmek almaya bile yetmiyor param...
Muşambanın üstüne resmini bir kerecik çizdim ama
günde bin kere resmin çıktı bende tepemden tırnağıma,
fakat ne tuhaf şey hayâlin onda daha çok kalacak
benden uzun ömürlüdür muşamba...