Maria

Maria
@l_m_eva
Neçə illər yalnızlığ içində yaşayan birinin, dost olarağ kitabları tapması da bu dünyada qarşılaşdığı yeganə xoşbəxtlik idi...
Nasıl oluyor da, insanı mutlu eden bir şey aynı zamanda onun felaketinin de kaynağı oluyor?
Sayfa 52·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şu dünyada birbirini anlamak ne kadar zor.
Sayfa 51·Kitabı okudu
Yalnızdı, herkes onu terk etmişti. Gözü kararmış, içindeki müthiş sıkıntının yükü altında, acılarını boğmak üzere ölümün kucağına atılır.
Sayfa 50·Kitabı okudu
Ruhun yorgunluğu da ölümcül hastalıktır...
"İnsanın bütün gücünü yok eden, bir daha kendine gelemeyecek ve hiçbir değişiklikle yaşayışını eski duruma koyamıyacak kadar kanadını kıran bir hastalığa öldürücü hastalık dediğimizi kabul ediyorsun. Öyleyse, dostum, şimdi bunu manevi alana uygulayalım. Mânen kolu kanadı kırılmış bir insanı gözünün önüne getir. Her şey onun üzerinde nasıl bir iz bırakır, düşünceler onda katılaşıp kalır, sonunda tutulduğu karasevda onun bütün düşünme gücünü alır, onu mahveder. Soğukkanlı, aklı başında bir insanın, o zavallının halini görmeyip ona öğüt vermesi boşunadır. Hastanın yanı başında duran sağlam bir insan, kendi gücünden birazını onun damarlarına akıtabilir mi?
Sayfa 49·Kitabı okudu
"Siz insanlar", diye haykırdım, "bir şeyden söz ederken, 'bu yanlıştır, bu doğrudur, bu iyidir, bu kötüdür' diye kestirip atmadan yapamazsınız. Bu ne demektir? Herhangi bir olayın asıl nedenlerini araştırdınız mı? Bu olayı doğuran, önüne geçilmez hale koyan sebepleri arayıp buldunuz mu? Eğer bunu yapsaydınız, hükümlerinizde bu kadar aceleci olmazdınız."
Sayfa 47·Kitabı okudu