Zerreden kürreye muazzam bir ekolojik denge içinde, yani hiçbir varlığın başıboş olmadığı bir âlemde insanın başıboş bırakılacağına aklın ihtimal veriyor mu?
Bir bardağa, bir okyanusu sığdırmak mümkün müdür? Dolduğu an taşmaya başlayacaktır. Basit bir misal olarak; bir ilk mektep talebesine, üniversite kitapları verilmez. Kulun, Allah'ı idrâk etmeye kalkması bundan da imkânsız bir şeydir. Hudutlu bir varlık, hudutsuz bir varlığı kâmil mânâda anlayamaz.
Bırakın, sonsuzluğu anlamayı, şu yaratılmış cihânı da anlamaktan âciziz. Makro âlemlerdeki sayıları telâffuz edecek kelimelerimiz yok... Trilyon kere trilyon deyip kalıyoruz. Mikro âlemde de idrâkimiz tıkanıyor ve tükeniyor. İdrâk edemediğimiz şeye; "Yok!" diyemeyiz. Birçok zekâ, matematiğin birçok sahasını anlamaz. O anlamıyor diye o mesele ortadan kalkmaz. Âciziz. Öyleyse Hakk'ın karşısında hiçliğimizi müdrik olalım.