Annelik böyle bir şey olmalıydı ki uğruna büyük bedellerin ödendiği ve hiç düşünmeden, sorgulanmadan nice fedakârlığın ecir edildiği, evlatları uğruna dünyaları karşına alıp özveride bulunmanın adıydı, anne!
"insan kendisini anlayan birisinin yanında değerli hisseder. Bu yüzden sevgi, iki insan yalnızca birbirini anlayabildiği müddetçe olacaktır. Sen söylemeden seni anlatan cümleler kuran, elini tutmak isteyip henüz sen uzatmadan elini tutan birisi olmalı hayatında! Uzun uzun konuşmak değil asıl mesele. Seni anlayan olduğunda anlatmak dahi istemiyorsun, yalnızca göğsüne uzanıp saatlerce mola vermek istiyorsun usulca. Sevgi, budur ki içten dışa doğru sarıp sarmalar ruhları. İşte ben de böylesi ulvi bir aşkla seni seviyorum Asel!"
"Gerçek aşk ebediydi, sonsuzdu, özünü hiçbir zaman kaybetmezdi; daima aynı güçte ve aynı safiyetteydi, taşkınlıkları yoktu. Saçları beyazlansa bile, kalbi daima gençti."