"Acaba ölüm olmadan ölmek mümkün mü? Veya ben, bensiz ölebilir miyim?"
Reklam
"Ve yine kader anı geliyor, o zaman ben yaşamdan çok ölümü sevmeliyim...
Öyleyse nerede ölüm sevgisi? (...)
Peki yaşam sevgisi nerede? (...)
Şimdi yaşamdan nefret ediyorum, çünkü ölümü de sevemiyorum!
Bütün sevgileri elinden alınmış, böyle kimim ben şimdi?"
Tanıdığı ve bildiği tek şey, yerdeki sarhoş yanımasıydı.
Sabah tuhaf bir şey, o mevcut. Her sabah güneşin doğuşuyla başlar, ama güneşin batışıyla başlayan sabah da mümkün, çünkü herkesin kendi sabahı var.
Uyandığında ise, öyle bir zifiri karanlık vardı ki, sanki gece gökten bir bütün olarak yere düşmüştü.
Reklam