Reklam
Burada keder,mezarda yatanın gözyaşlarıyla ıslanmış bir dua ile özgürce dışavurulabilirdi.
"Hayat nedir ki?Ölümün bekleme odasında bir mola."
"Siz hayata bağlayan hiçbir şey olmadan nasıl yaşayabiliyorsunuz?"
"Bu benim suçum değil Madam,Malta'da sevdiğim bir genç kızla evlenmek üzereyken savaş beni bir kasırga gibi uzaklara gönderdi.Beni bekleyecek hatta ölüme dek sadık kalacak kadar sevdiğini sanmıştım
Geri döndüğümde evlenmişti.Bu hikaye 20'li yaşlardaki her erkeğin başından geçer belki de yüreğim başkalarından daha zayıf olduğu için onlardan daha çok acı çektim,hepsi bu."
"Çok acı çektiğiniz doğru mu"
"Evet çok acı çektim Madam."
"Ama şimdi mutlusunuz değil mi?"
"Kuşkusuz" diye yanıtladı Kont,
"Çünkü kimse yakındığıma tanık olmuyor."
Reklam