Sizden önce,tek başımayım ve yeryüzünde uyuyor,yaşamıyordum sanki.Onlar,bana zalimlik edenler,çehremin bile uygunsuz olduğunu söylüyorlardı ve hor görüyorlardı beni,kendi kendimi hor görür olmuştum;kütük gibi oldugumu söylüyorlardı,ben de gerçekten kütüğüm ben,diye düşünüyordum,ama siz karşıma çıkınca, karanlık hayatımı aydınlattığınız kalbimi ve ruhumu aydınlattığınız ve ben ruhsal huzur bularak diğerlerinden daha kötü olmadığımı anladım;belki parıltı yok,ışıltı yok,renk yok,ama yine de insanım,kalbiyle ve düşünceleriyle bir insanım ben.