''Babaları bulunduğu yerden başını sallardı.
Doğduklarından bu yana gördükleri baba gülümsemesiyle çocuklarına bakardı.
Yıllar sonra bunun gerçek bir gülümseyiş olmadığını anlamıştı Emine bir gün Fakülteye uğrayıp harç yatırırken. Bazı şeyleri anlamaları, bilincine varmaları için ana babalar çocuklarına nasıl da zaman kaybettiriyorlardı.''
"Evet, düşün ki, ben hayatımda bir kere mesud oldum. O saadeti bana sen verdin, yine geriye aldın. O senin malındı, istirdad ettin... hakkın var. Fakat bu, şimdiki saadetim, benimdir, bana aittir. Anlıyor musun? Şimdiki saadetim... yani... anladın işte. O kadar mesudum ki ağlayamıyorum. "