uzun süredir okuduğum en keyifli kitaptı. her anlamda müthişti; dili, akıcılığı, öykülerin konuları ve aslında gündelik hayattan oluşu. seçilen kelimeler düşünceler hisler dahil. elbette ki bazı öyküleri daha çok sevdim ancak sıradanlığıyla çarpıyor bir şeyler.
her şey çok gerçek ve olağandı, yapmacık veya havada kalan hiçbir şey yoktu. sartre ve varoluşçuluk sevmeye devam edeceğim yanılmadım.
kitabı bitiremedim, gerçekten bana çok ağır geldi. sade’in dolandırıcılar öykü kitabını beğenmiştim ama bu herkese hitap eden bir kitap değildi bence. 300. sayfadan sonra okumayı artık kaldıramadım maalesef :(
