Âşıklara Yer Yok’ta Orhan’la Defne Saklıkuyu’daki depoda Orhan’ın dairesine malzeme seçiyorlar. Orhan sobayı beğendi ama nazlanıyor, Defne eski, Georgian bi çalışma masası ve lambader beğendi. Ben de kitaplığı ve kitapları istedim ama pek oralı olmadılar. 😢😂😂
Hep hayalimdi. 1+1 ev, kitaplar ve lambader altında o kitapları okumak. Şimdi bunu yaşıyor olmak çok keyifli.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitaplığıma sığmayanlara, lambader altında yer bulmak...
Ceylan. Seni o kadar çok seviyor ve seninle gurur duyuyorum ki. Şimdi bir kahve yapacağım ve kendimi senin kaleminden dökülen cümlelere bırakacağım. Bu çok sevdiğim ve özlem duyduğum bir dostla karşılıklı kahve içip hayattan, insanlardan, duygulardan, beklentilerden, varolmaktan ya da olamamaktan bahsetmek gibi olacak. Daha önce cılız bir lambader ışığıyla aydınlanan salonumda, boş bir sınıfta, okul yolunda, kulağımıza inceden bir canlı müziğin çalındığı bir mekanda yüzlerce kez yaptığımız gibi…
Yolu açık, okuru bol olsun❤️
Bir lambader aydınlığının verdiği huzuru çoğu insan vermiyor, hele şu iş hayatında tanıdıklarımız..
Eeee her zaman sözü kısa kestim.
Yanlış anlama ama sözü yufka olanın vicdanı özgür oluveriyor.
Her drama bir kahkahaya dönüşüyor. Ebedi kaygılar burnunun ucundayken onun kalbine bir kanepe atıp şömine koy! Lambader ışıgında ne güzel gidiyor hasret... 🙂
Hiç bir zaman bu sözlerimi yabana atma tatlım.
Çünkü bizim en güzel kavgamız sarılmak... ✍️