Nefret ettiğim bir şey daha varsa, o da insanların kendinizi berbat hissettiğinizi bildikleri halde neşeyle hatırınızı sorup, "iyiyim" demenizi beklemeleridir.
Belki de gerçekten evlenip çocuk doğurduktan sonra insanın beyni yıkanmış gibi oluyor ve ondan sonra totaliyer bir devletin kölesi gibi duyuları körelerek yaşayıp gidiyordu.
Yoruluyoruz evladım, insan denen bu iki ayaklı yaratığın o ipe sapa gelmez ruhuyla uğraşmak bitiriyor bizi. Bence aizheimer'in temelinde bu var. Unutmak isteği...