Sürekli geçmiş üretiyoruz. Bizler geçmiş fabrikalarıyız. Canlı geçmiş makineleri, başka neyiz ki? Zaman yiyoruz ve geçmiş üretiyoruz. Ölüm bile çözüm değil.
İnsanın kendisi gider ama geçmiși kalır.
Babam tanıdığım en güzel sigara içen insandı. İlk sigaralarımı gizlice içerken onu taklit etmeye çalışırdım.
Şimdi Styuardesa'dan onun yerine çektim, burun deliklerinin hafifçe titrediğini, göz kapaklarının değişimi algıladığını fark ettim.
Sonra sakinleşti. Beni çocukken hatırlayan son kişi gitti, dedim kendi kendime. Ve ancak o zaman çocuk gibi ağlamaya başladım.