Larimar 2Edebiyat
Sonsuzluk Kapısı’ndan geçtikten sonra altınlarla dolu bir kaydıraktan çığlıklar atarak kaymaya başladı. Bu yol onu bir köprüye çıkarmıştı, ama bildiğiniz köprülerden değildi. Altından akan bir nehir yoktu; altın renkli bir akrep sürüsü akıyordu.
Yoyo’yu ararken, kendini inanılmaz bir yolculuğun sadece başlangıcında bulmuştu. Bu yol onu nereye götürecekti, bilmiyordu. Ama geri dönmenin bir yolunu bulmaya ihtiyacı vardı; çünkü Yoyo onsuz yapamazdı.
Elif Neşe Oruç
LarimarEdebiyat
Yoyo’nun peşinden koşarken ormanda kaybolmuştu. Havlama seslerini duyuyordu. O sırada ayağı bir şeye takıldı ve yere kapaklandı. Düşerken biraz sürüklendiği için elleri ve dirsekleri yara olmuştu, üstü başı toprakla kaplanmıştı. Ayağa kalktı, üzerindeki tozu temizlerken dizindeki kanayan yarayı fark etti. Tam o sırada ayağının takıldığı, parlak mavi ışık saçan cismi gördü. İçgüdüsel bir merakla eline almaya çalıştı, fakat kristale dokunduğu anda donuk kaldı. Gözlerinden mavi ışık fışkırıyordu. Farkında değildi, başka bir dünyaya geçmişti; Elena bir boyut kapısından adımını atmıştı. Yoyo ise havlamaya devam ediyor, mavi taşı bulmuş ama Elena’yı göremiyordu. Hiç bir şeyin göründüğü gibi olmadığı bir ormanda, bir kristal her şeyi değiştirebilir…
Elif Neşe Oruç