Ben bu hayattan bazı dersler çıkardım, sizinle de paylaşmak istiyorum. Bana doğru gelenler, size pek tabii doğru gelmeyebilir. Neticesinde kişisel görüşlerimden ibarettir söyleyeceklerim…
1- Kimseye ama kimseye güvenmeyeceksiniz. Özellikle de en yakınınız olarak gördüğünüz kişilere. Çünkü düşmanınız bile aslında size bir şeyler öğretir yeri geldiğinde. Güven skalanızı 0’dan başlatacaksınız ki insanların tek yanlışında alt üst olmayın.
2- Aşk, ilişki falan hepsi tamamıyla çıkar ilişkilerine dayanan şeyler. Birinci elden deneyimlemedim, ama tespitlerime göre saf ve koşulsuz bir sevgiye denk gelmedim romantik ilişkiler olarak (Çarpıtılmış Hollywood filmleri dışında).
3- Vin Diesel’in de dediği gibi, aile her şeydir. Aileniz dışında sizin iyiliğinizi düşünen başka kimse olmaz (eğer iyi bir ailede iseniz).
4- Hiçbir zaman duygularınızı baz alarak bir eylemde bulunmayın. Sonucu pişmanlıkla biter. Akıl ve mantık çerçevesinde yaklaşın hayata. Hayalperest olmayın, hakikatçi olun.
5- Sakin ve huzurlu bir hayat istiyorsanız, insanlardan uzakta bir hayat sürün. Onlardan tamamen uzaklaşmanızı söylemiyorum, yalnızca aranızda bir mesafe olsun. Herkesle (hatta mümkünse hiç kimseyle) vıcık vıcık olmayın. Belki günün sonunda “soğuk, uyumsuz” olarak bilineceksiniz. Bırakın öyle desinler.
6- Yalnızlığı sevin, çünkü insan bir kalabalık arasında bile yalnız olabiliyor.
Aklıma geldikçe eklerim…