Papaz dua etmedi, Şerefsiz mezarının önünde diz çökmedi:
Kutsamadı mezarı İsa’nın İşareti, Oysa ki o İşaret günahkârlar içindi, Oysa ki bu adam da onlardan birisiydi, Ve İsa da onları kurtarmaya inmişti.
Evet, kefeni vardı o zavallı adamın, Ona kefen demeye kimin dili varacak:
Derinde, taa derinde, bir duvarın dibinde Daha çoğaltırcana utancı çırılçıplak Oradaki o insan ayaklarında zincir Alevden kefeniyle kuşatılmış yatacak!
Kireç, bir an durmadan Eti yer, kemiği yer, Kemiği geceleyin, Gündüzleri eti yer, Bir eti, bir kemiği, Ama her an yüreği.
Ellerini ovmuyor, gözyaşı dökmüyordu, Hiç acındırmıyordu çevresine kendini, Havayı içercene çekiyordu içine Onda dindirici bir erdemlik varmış gibi;
Aralık dudakları güneşi içiyordu Sanki şarapmış gibi!