Onların varlıklarında bir benzerlik, bütün duygularında göze çarpan bir aynılık vardı. Bu ise ruhların kendiliğinden, ezeli bir tanışıklığı demek değil miydi? İşte beni korkutan taraf burasıydı.
Yarattığın şeyin herhangi bir kıymeti olduğuna dair hiçbir güvencen yok, bu kör yarışta geride kaldığına dair her türlü işaret ümitsizlik çukurlarına atıyor seni. 'Sen kendi önündeki kağıda bak' diyorlar. Ama diğer herkesin kağıtları sürekli gözünün önünde uçuşurken bunu yapması zor.