Aylin

Yaşamı da, ölümü de aşmıştım; çünkü artık ne yaşama arzusu duyuyor, ne de ölümden korkuyordum. Hiçbir şey istemiyor, hiçbir şey ummuyordum. Hiçbir şeyden korkmuyordum. Bu yüzden özgürdüm. Çünkü yaşamımız boyunca bizi köleleştiren istrklerimiz, umutlarımız, korkularımızdır.
Sayfa 103
Reklam
Artık onuru korumak için büyük paralar gerektiğini, ama büyük paraların onuru yitirmeden kazanılamayacağını öğrenmiştim.
Bir kadının hayatı, gerçekten acınacak bir hayattır. Oysa bir fahişe, biraz daha iyi durumdadır.
Sayfa 92
İlkeleri olan devrimciler de aslında diğer insanlardan farklı değildi. İlkelerini satarak, başka erkeklerin parayla satın aldıklarını onlar kurnazlıkla elde ediyorlardı. Bizim için cinsellik neyse, onlar için de devrim oydu. Kullanılacak bir şeydi. Satılacak bir şeydi.
Sayfa 91
"insanlar tarafından dışlanma ama aynı zamanda onları dışlayabilme duygusu"
Sayfa 90
Reklam