Lehfan
@lehfaan
Yitirdim lale dolu bahçeleri...
at vuruldu; içim paramparça rüveyda
gölgelerin ardına sakladım kusurumu
sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
ben burda damla damla eriyip akıyorum
yine de, çiğnetemem kimseye gururumu
istenmediğim yeri sessizce terkederim
hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu
mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsan kendini bu kadar güçlendirdiği halde, aynı anda nasıl hayal bile edemeyeceği kadar zayıf da olabiliyor? Bir hasta, bunca tedavi ve onarımdan sonra nasıl oluyor da hastalığının ye zayıflığının ilk hâline bu kadar hızlı dönebiliyor?
Buna hayret edilmemeli. İnsan budur işte. Onarılmış yanla myla, onaramadığı yanlarıyla insandır bu. En iyi onardığını dü şündüğü yanlarının meğer hålen en büyük yaraları olduğunu görmekle ve üstelik bu tabii hâline şaşırmakla da insandır bu.
Ruhunu ve aklını onarmasını Rabb'inden dile. "Rabb'im, beni göz açıp kapayıncaya kadar nefsimle baş başa bırakma!" diye dua et. "Beni kendi zayıf duygu ve düşüncelerimle, bu dar bakış açımla baş başa bırakma Rabb'im!" diye Allah'a yalvar.
İnsan ümitle yaşar. Yaşamaya ancak ümitle devam edebilir. Bir ümidin varlığına tutunamamışsa bir başka ümidin ortaya çıkma ihtimaline tutunur.
Kendini onarma yeteneğini kaybettiğinde, ruhundan iyileştirici ifadelerin çıkmadığını fark ettiğinde bu yeteneği yeniden kazanabilmek için çocuklarla konuş. Onlar birer teselli ustası ve (kendi karamsarlığımızı onlara öğretinceye kadar) iyimserlikte sanatkârdırlar.