Ben yıllarımı, annemin durumunu yargılayarak geçirmiştim. Dışardayken, bir kişi bizi incittiğinde bir an bile düşünmeden onu terk edeceğimize inanmak kolaydı. O kişinin sevgisini hisseden biz olmadığımızda, bizi inciten bir insanı sevmeye devam edemeyeceğimizi söylemek kolaydı. Bunu ilk elden yaşadığınızda, çoğunlukla sizi inciten kişi, aynı zamanda sizin mucizeniz de olunca, o insandan nefret etmek o kadar da kolay değildi.
“Her olay, sınırından ufak bir parça götürür,” dedi. “Kalmayı seçtiğin her sefer, gitmeni daha da zorlaştırır. Sonunda, sınırını tamamen unutursun çünki; şöyle düşünmeye başlarsın, ‘Beş yıldır buna katlanıyorum. Beş yıl daha ne olur ki?”