Tan

Bugün yalnızlığımın beni artık hareket edemeyecek kadar ezdiğini söyleyebilirim. Öfkem, -kesin olabilecek- yokluğun hiçliği bugün sınanıyor, boğuluyorum. Beni boğan hiçliğin aşkınlık yalanını reddetmesini yaşamaktan dolayı o kadar sinirliyim ki: Bu, gerçek, saf hiçlik olsaydı, işkencenin daha hafif olacağını tahmin ediyorum. Ölmek söz konusuysa, bu da hala bir yalandır; ve kuşkusuz sevilen bir varlığın kaybedilişi yalanı daha belirgindir. Ama yaşama yalanı sevilen varlığı kaybetmenin dehşetini azaltıyor, oysa ki aşk yalanı sevilen varlığı kaybetmenin dehşetini arttırıyor. Ama her iki durumda da, yalanın açıklığı, etkinin yalnızca bir bölümünü yok eder: Yalan, gerçeğimiz olur. Özde yalan olan, yalan olarak adlandırdığımız şey, yalnızca özde yalandır: Bu, daha çok gerçeğin güçsüzlüğüdür. Eğer kayıp, -bezginliğimiz değil- bize kendimizi kışkırttığımızı gösteriyorsa, bizi parçalayan güçsüzlük duygusu sinirlerimizi altüst eder. Bu duygu bağlanmayı yok edemez. Ayrılık ondan daha az acı değildir ve öne sürülen bilinçliliğin getirdiği şey, ayrılma olmayıp, düş kırıklığının içinde varlığını sürdüren bu susuzluğa dönüşün bile yanıt veremeyeceği fikridir.
Sayfa 197·Kitabı okudu
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bazen konuşmak ne kadar acı vericidir. Seviyorum ve keşfedilmemiş olmak ve yalanın, zamanın tortusunun hala yapışkanı olan sözcükleri telaffuz etmek zorunda olmak benim işkencemdir. Şunu eklemekten dolayı (yanlış anlaşılına kaygısı içinde) midem bulanıyor: "Kendimle alay ediyorum."
Sayfa 179·Kitabı okudu
Yağmurların basacağı çayır gibi, soluk gökyüzünün altında savunmasızdık. Tek bir yolumuz vardı: Bardaklarımızı dudaklarımıza götürmek ve şeylerin düzensizliğine dahil edilmiş olan bu devasa yumuşaklığı yumuşakça içmek.
Sayfa 172·Kitabı okudu
Hayatın bakışları yitip gitmiş geri gelmemek üzere. Ve kim bilebilir dünyanın kayıplarını? Yalnızca, kim övgüyle söylerse her şeye rağmen bütünlüğe doğmuş olan kalbin şarkısını.
Sayfa 54·Kitabı okudu
Şiir
Büründük gölgemize Güneş bakarken dimdik Uzandığımız göze Gönül dağında geldik Ömer Lütfi Mete - Kaylule Suları
Şiir