Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ama tek kaybettiğim yol yürüdüğüm yol değildi. Ben gönlümün yolunu da kaybetmiştim. Bir şeylere hakkıyla inanmaktan ve inandığımı yaşamaktan uzaklaşalı çok olmuştu ve bir kez yolu şaşırınca o yola yeniden girmek ve yeniden doğru yolu bulmak çok zordu. Hem insan yolu bulsa bile ve dönüp de en başa, aynı yere gelse de aynı kişi olmuyordu artık.
Dostoyevski, insanın mutlu olduğunu bilmediği için mutsuz olduğunu, tek sebebin bu olduğunu söyler. Babam Dostoyevski ile pek içli dışlı olmasa da, tam tersini iddia ederdi. Bir keresinde, sesini hafifçe kısarak -belki bu yüzden aklımda kaldı- bir grup arkadaşına şöyle dediğini duydum: Biz burada ne kadar mutsuz olduğumuzu bilmediğimiz için mutluyuz.