Sevdiğimiz insanlarla oturup kalbimizi ve ruhumuzu açarak sakince sohbet ettiğimiz, konunun konuyu açtığı ya da içini doldurmak için telaşa kapılmadığımız sessizliklerin yer aldığı dünyaya ne oldu? Dinlenmek, derinlemesine düşünmek, iletişime geçmek için giderek daha az zamana sahip olduğumuz ve kendimizi unuttuğumuz bu dünyayı nasıl yarattık?