Betül

Betül
@leseratte
Kitaptaki en sevdiğim alıntı !
Zaten yara almadan bu dünyada yaşabilmek mümkün mü? Ancak biliyorum ki insan bu yaralarla büyüyor, var oluyor. Varoluşun da, kayboluşun da altındaki imza hep bu yaralara aittir. Başarılar da, yenilgiler de bu yaraların eseri.
Sayfa 350·Kitabı okudu
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şimdi sana düşen bir an önce hayatı affetmen. Hepimiz hata yapıyoruz. Bunları geçmişte bırak. Kinle, öfkeyle yaşarsan hayat sana güzel şeyler veremez. Bu sefer de böyle kesersin önünü. Sen aç kollarını, sarıl dünyaya, bak bakalım o zaman dünya sana neler verecek.
Sayfa 303·Kitabı okudu
Kendi geçmişini doğru okumazsan, hayat boyu aynı geçmişi tekrarlar durursun ve bütün bunları bir kader gibi kendi çocuğuna geçirirsin.
Sayfa 179·Kitabı okudu
Erkekler bu asılsız güveni nereden buluyorlar acaba ?
Sayfa 82·Kitabı okudu
Mutluluk da akut bir durumdur. Bir ömür boyu mutlu olamaz insanlar. Mutluluk bir kuştur, insanların omzuna bir konar, bir kalkar. Bazı insanlar çok sever bu kuşu ve onu sık sık davet eder omuzlarına. Bazıları ise bir konup bir kalkan bu kuşa kızar, ' Madem sürekli değilsin git; ben omzumda sürekli duran bir kuş istiyorum. Kara olsun, kuru olsun ama hiç kalkmasın benim omzundan ' derler. Onların omzuna konan kara kuşlar, ölene kadar orada durur.
Sayfa 80·Kitabı okudu