Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Ne yaparlardı biliyor musun, koca bir kayaya delik açar, deliğe kavak filizi koyarlardı. Sonra, ya sabır ya zaman, deyip beklerlerdi. Kavak kök verdikçe, köklerin ucu yayıldıkça, kaya çatırdar parçalanırdı. Josef Usta buna hayatın kanunu derdi, en sert şey en yumuşak şeyle parçalanırdı işte”
“Gece, sessizlik değil damıtılmış ses demekti. Gündüz bütün sesler birbirine karışıp gürültüye dönerken, gece her ses kendi sadeliğiyle belirirdi. Çocukluğun şarkıları, ruhların iniltileri, baykuşun ötüşü. Gündüzün karmaşasında bunlar anlaşılmazdı. Acılar, özlemler de öyle. İnsan geceleyin kendisiyle yalnız kaldığında hissederdi saf sızıyı... Gündüz o yükleri taşımak kolay, insan gerçekten yalnız olduğuna geceleri inanabilirdi.”