Zonguldak küçük, eğlencesiz, sıkıcı bir yerdi. Fakat Nuriye'nin ve hatta belki Nüzhet'in ismini bir kere olsun işitmedikleri Jül Sezar, ikisinin de şüphesiz ki duymamış oldukları veçhile “Roma'da ikinci olmaktansa bir köyde birinci olmanın” tercihe layık bulunduğunu söylememiş miydi? Aynı düşünce, ana ile oğulun hareketlerine daima hükmediyor, İstanbul'a tamamen yerleşmek üzere gitseler bile kendilerini işte yine Zonguldak'a çekip getiriyordu. Çünkü İstanbul'da, bir balo gecesi, bu tesiri yapamaz, bu alakayı uyandıramazlardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çalışmaktan fazla hoşlanmıyorum ben! Fikrimce ancak insanlar tarafından köleleştirilmiş olan hayvanlar tüm yaşamların çalışarak geçirir ama kuşkusuz ki eğer birer bilinçleri olsaydı intihar ederlerdi kendileri.
Boş saatlerinde beni her yere götüren Mikhail daha edebi, daha gelişmiş olmasını istediği intibahlarımdan hoşnut değil; o, bir gazete tarafından yayımlanmaya layık şaşırtıcı betimlemeler yapmamı bekliyordu benden. O da fazla tanımıyor beni. Ben hislerimi meslek haline getirme, onlardan istifa etme konularında fazla yetenekli değilim.