Reklam
Gözlerin
O, uçurumlar utandıran sonsuz
Aklını çeliyor bir kartalın bile
Bana yine düşmek düşüyor
Kötürüm kalp, aksak zaman, yaralanmış heves.
Eski bilgelerden biri olsaydı şöyle bir meselle bitirirdi: Kartal, çıktığı irtifada hep görür ama gökte bir iz bırakmadan da var olur. Zavallı salyangoz ise pek az görür ama iz bırakmadan var olamaz.
Görünmenin lanetine uğrayanı bekleyense yalnız kalma korkusudur. O, dünyasına habire yamalar yapmaya hüküm giymiştir. Ve hep iz bırakmak ister.
Görmenin lanetine uğrayanı bekleyen yalnızlıktır.Ama o tam da dünyası yeterince dolu olduğu için yalnızlığından hoşnuttur. Yazmak onun için iz bırakmak için değil, eriştiği görme biçimini keskinleştirmek içindir. Ancak kötü yazarlar iz bırakmak için yazarlar.
Reklam