Abafi, bir “olay romanı” değil, bir karakter romanıdır. Abafi, kendine söz verip tutamayan bir adamın,kendini ciddiye almayı öğrenme hikâyesidir. Dili ağır değildir ama yoğundur İç çözümlemeler önemlidir Aksiyon az, düşünce fazladır Bu yüzden kitap Okunmaktan çok anlaşılmak ister. Bir insan, alışkanlıklarıyla ve zayıflıklarıyla nasıl yüzleşir? Abafi Bir an pişman olur, bir an karar alır; ama o karar hayata yerleşmez. Bu yüzden Başladığı işleri yarım bırakır İlişkilerinde tutarsızdır Kendine saygısını yavaş yavaş kaybeder. Roman, ani bir dönüşüm anlatmaz. Abafi Bir “aydınlanma” yaşamaz Bir mucizeyle değişmez Onun değişimi Yavaş Parçalı, İç mücadele doludur. Yani Değişim bir karar değil, alışkanlıkların yeniden kurulmasıdır.
Yani kitap İstek ile eylem arasına bilinçli bir durak koymanın gerektiğini anlatır. Abafi bunu öğrenir Her istediği yapılacak bir şey değildir. Her dürtü izlenecek bir rehber değildir…