Eren Ç.
@levsartre
16 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Kitap genel itibariyle, ölüm korkusunun nedenlerini, aşmak için neler yapılması gerektiğini ve ölüm korkusunun psikoterapinin de önemli bir rol oynadığını söylüyor. Biraz daha açmak gerekirse;
Yalom, ölüm kaygısının insan yaşamı boyunca bazen artacağını bazen ise azalacağını dile getiriyor. Ölüm korkusunun her yaşta olduğunu ancak bu korkunun bilinçaltında gizlendiğini, ergenlikte bu korkunun daha çok oyunlar, mizah ve cüretkar davranışlarla bir şekilde bilinçaltında tutulduğunu, birçok gencin korku filmlerine duyduğu ortak hayranlıkta buradan gelir. Ölüm korkusunun, insanın etrafının daha net bir şekilde anlamdırmasıyla ki bu daha çok otuz yaşından sonra meydana geliyor, ortaya çıktığını belirtiyor. Bu korkuyu yenmenin en temel yolunun, ölümle yüzleşmek olduğunu anlıyoruz. Ölüm ve yaşam birbirine bağlı, ne eksik ne fazla. Ölüm korkusunun en belirgin özelliğinin, ölümden sonra ne geldiği sorusudur? İnsanlar, bu soruya net bir cevap veremedikleri için yaşam gibi bir gerçek olan ölümü kabul etmekte güçlük çekiyoruz.
Freud'un en yakın arkadaşı olan Jung, Freud'un ruhsal olayların bireysel bilinçaltı ile açıklanacağı görüşündeyken Jung, asıl önemli olanın bireysel bilinçaltı değil, ortak bilinçdışıdır görüşünü savunur. arketip, insanlığın geçmişini, mitoslarını, masallarını da içine alan bilinçdışılardır. Kalıtsal özellikleri olup, atalardan bireye taşınırlar.
Arketipler, bir insanın geçmiş yaşantılarının ürünü gibi canlı görüntüler değildir. Örnek vermek gerekirse, kitaptaki anne arketipi ile ilgili bölüm, bir annenin fotoğrafı değildir. Anne arketipi, banyo edilmesi gereken negatif filmlerdir. Bu belirsiz imgeler, günlük hayatımızda arketiplerin varlığından doğrudan haberdar olmayız. Daha çok rüyalarda, masal gibi edebiyat eserlerinde karşımıza çıkar.
