Bir kitapta okumuştum , çektiğimiz acının derinliğinin bilincine ancak , o acı bittikten sonra varırmışız ve büyük bir şaşkınlıkla nasıl dayanabildim böylesi bir cehennem azabına dermişiz .
Zavallı sevgilim, düşünebilmenin acı çekmek , kafalı olmanın mutsuz olmak demek olduğunu öğrendin. Ama üçüncü daha temel bir nokta gözünden kaçmış.Acı, yaşamın tadı tuzudur , acı çekmeseydik insan olmazdık .