ahan⋆.༄ ̊
@lewellyn
— tüm incelemelerim “spoiler” içermektedir.
AĞAĞAĞA çok tatlılarr~
Suddenly, Kieran lies down on the couch and puts his head in Miles’ lap.
Miles inhales sharply, “What are you doing?”
“Taking a nap. Is that fine with you?”
Miles stares down at him. “Yeah, I guess,” he lies. It’s not fine with him at all. He’s flustered and doesn’t know what to do. At the same time, he doesn’t want Kieran to leave.
Kieran keeps smirking as he gets into the bed. “You want me to protect you from creeps?”
“Yes,” says Miles, pulling back the blanket on the vacant side of the bed. “Kieran Callahan is my bodyguard. How many fans would be jealous?”
“Thousands,” says Kieran, still smiling. “You should watch your back.”
“I have a bodyguard for that now.”
For some reason, Miles feels himself blush. “Nobody is going to believe that a guy like you would date a guy like me.”
Kieran smirks. “You should look in the mirror more often.”
Sayfa 21
Çay aşkına!
Kitabın adının “Çay Kitabı” olması yanıltmasın. Bu kitapta çayın tarihi gelişiminden ziyade, çaydan yola çıkarak felsefi düşüncelere değiniliyor.
7 bölümden meydana geliyor. Her bir bölümde, bolca Taoculuk anlatısı bulunuyor ve Taoizmin sanat ile ilişkisi, sanattaki sadelikle bağıntısı ve sanatın da çay seremonilerine yansıma biçimini okuyoruz.
Yazar çayın sadeliğindeki güzelliği anlatmakla başlıyor işe. Birçok noktada Batı ülkelerinin kültürünü yererek, Doğu kültürünün üstünlüğüne değiniyor ve özellikle Japonların, milli benliklerini korumaları gerektiği düşüncesine sıkıca bağlılık gösteriyor.
Okakura Kakuzo zaten bu yöndeki çalışmaları ile ünlü bir şahsiyet. Asya’da, onu Batıdan ayıran bir milli birlik ve hakiki bir şahsiyet görmekte. Milli duyguları oldukça yüksek bir vatandaş.
Çayın anlatımına Tang hanedanından Çinli bir yazar olan Luwuh ile başlanıyor ve Rikyu ile sona eriyor. Kendisi aynı zamanda ilk çay odasının da sahibi.
Kitapta en sevdiğim anlatıya değineceğim.
Song Hanedanı’nın “Sirke Gurmesi” hikayesi kesinlikle en beğendiğim oldu.
Bu hikayeye göre, yaşamın simgesi olan bir sirke kavanozu Şakyamuni, Konfüçyüs ve Lao Tzu’nun önüne konur. Her biri parmağını sirkeye bandırmak suretiyle tadına bakarlar. Şakyamuni sirkenin acı, Konfüçyüs ekşi, Lao Tzu ise tatlı olduğunu söyler. Anlatıya göre bu, üç ismin yaşam görüşlerini temsil etmektedir. (Sırasıyla Budizm, Konfüçyüsçülük ve Taoizm)
Kitapta özellikle Taoculuk ve Zen Budizmi üzerinde duruluyor.
Zen Budizmini en son, Tsurune adlı animeyi izlerken; kyūdoyu (Japon okçuluk sanatı) araştırdığımda okumuş idim. Bu anlamamı kolaylaştırdı diyebilirim.
Kyūdo her ne kadar bir okla hedefi vurmak temelinde görünse de, felsefesi Zen Budizmine dayanmaktadır. Zen Budizmi, meditasyon yöntemi ile insanın ruhunun özünü bulmasını
