Aslında hep küçük şeyler.
Bizi bir arada tutan ve hiç yoktan birbirimizden kopartan.
Bir görünüp kendini unutturmayan, öncesini ev sonrasını bıçak gibi ayıran.
Önce sıkıntılarım dağıldı, aonra iyileşmeye başladım; sonra da her geçen gün benim için bir değer kazandı, öyle ki yaşadığım her anın değerli ve önemli olduğunu fark ettim.Geceleri halimden memnun olarak yatıyor, daha da mutlu olarak kalkıyordum.Ama bu neden ileri geliyordu, anlamak güç.