Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Konuştu, sadece çok kısa bir görüş ifade etti. Daha cümlesi bitmeden sesler yükseldi muhalefet adına, her ağızdan bir söz çıktı. Hepsi aynı anda. Daha dinlemeden, sadece duydukarı bir iki kelime ile kızgınlaşan ve hiç vakit kaybetmeden galibiyet elde etmeye çalışan, ezbere konuşan insanlar... "Karşıt bir görüş neden bu denli korkutuyor bu insanları?" diye düşündü. Ağzını açtı, her zaman yaptığı gibi kendini savunmak için, ama birden durdu. Artık içinden gelmiyordu uzun uzun açıklamalar yapmak. Bir kelime söyleyecek ve o sesler daha çok yükselecekti. Susmayı seçti. Arkasına yaslandı ve gülümsedi. Bir hafiflik sezdi içinde. Böylesi daha güzeldi...
Bugün, normalde hiç gitmediğim bir zincir markete gittim. Çıkışta bir masada oturan kadın bana marketin kredi kartının reklamını yapmaya başladı. Müşteri çekmek için sorular sormayı tercih etmiş olması iyi bir yöntem fakat konuşma pek istediği gibi ilerlemedi.
"Bu markete sık geliyorsunuz sanırım?"
"Hayır normalde gelmiyorum"
"Kredi kartı kullanıyor musunuz?"
"Hayır kullanmıyorum."
"Hafta sonları yemeğe çıkıyorsanız bu kartı kullanabilirsiniz" dedi.
"Evimde yemek yapmayı tercih ediyorum" dedim.
"Falanca markalardan alışveriş yaparken de kullanabilirsiniz".
"Ben oralardan alışveriş yapmıyorum"dedim.
En sonunda gülerek ben sizin müşteri standartlarınıza uymuyorum dedim ve iyi günler dileyip çıktım.
Herkesi belli kalıplara sığdırmaya çalışan sistem her zaman başarılı olamıyor demek ki.