Leyla Tüzen
@leylatzen
Fakat başkalarının acı çekmesini kabul eden insan aynı güçle sürdüremez yaşantısını. Ve eğer insaan başkalarının acı çekmesini kabul edemiyorsa dinyada haksız olan bir şey vardır ve tarih bu noktada maantıkla bağdaşamaz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu dünya geçicidir. Bu dünyada elde etmek ve korumak bir insan için sadece kısa ömrü için gereklidir. Bunu unutmamalı. Mezarlıklar bu nedenle gözümüzün önünde bulunmalı. Evimizin bahçesinde, sokağın köşesindetek mezarlar yer almalı. Her şey geçicidir. Belgeler gereksizdir, unutulacak ayrıntıları yazmak anlamsızdır. Belki de unutmak esastır. Öğrenmek, kendini tanımak mutsuzluktur. Bizden geri kalan eserler, birbirine benzer taşlar, yazılar, yapılar olmamalıdır. Putlar gibi ayırıcı özelliği olmamalıdır.
İnsan bazı olayları yaşamanın heyecanını kaybedince, aynı olayları tekrar yaşarken daha ustalaşıyor; yaşamanın akışına kapılmadığı için daha üstün bir yaratıkmış gibi görünüyor başkalarına... Oysa duyarlık bitmiş.
İnsanın geçmişinden kaçabilmesi için, kendinden kaçabilmesi gerekiyor.
