Leyla
@leylibedik
94 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Seyahatin en önemli tarafını, bizi güçlü insanlar kılan şeyi kaybetmiyor muyuz ? Temel yolunu bulma, kendi başımıza doğru yönde ilerleme kapasitesi.
Artık gerçekten yolunu bulmayı bilmeyen bizlerin, özel yaşamlarımız da kendimizi sık sık biraz kaybolmuş hissetmemizde şaşılacak ne var ?
Reklam
GPS’ten çıkan mekanik bir sesin talimatlarını izleyerek yürüyen ya da gezinen görmez görenleriz biz.
Hepsi birbirine benzeyen günlerin ritminde her şey şimşek hızıyla olup biter; ne otların bittiğini ne çiçeklerin açtığını ne de üzümlerin güneşte tatlandığını görüyoruz.
Bir yas sürecindeyken “Hayat devam ediyor”, sözünü defalarca duymuşuzdur. Bir aşk acısından sonra “Biri gelir, biri gider” dendiğini, yoldaşımız olan bir hayvanı kaybetmemizin ardından, “Sonuçta sadece bir hayvandı,” lafını peki? Sanki geri çekilmeye, acı çekmeye tam hakkımız yokmuş gibi. Ama hayır, yas tuttuktan sonra hayat aynı şekilde devam etmez. Hayır, yitip giden aşk geri gelmez. Yaşam başka mutluluklar, başka karşılaşmalar getirir elbette ama kaybın derinliğini kabul etmemekte neyin nesi? Artık kimse bize vakit tanımıyor, acının iyileşmesi için gereken uzun zamanı -zorunlu tüy değiştirme zamanını- bahşetmiyor.
Öyleyse yaşarken kanatları sık sık kırılan bizlerin uçmayı bilmememizde şaşılacak ne var? Hele ki onları kendi kendimize kırıyorsak…
Hayatımızın küçük ve büyük anlarında tüy dökmeye, tutulma dönemlerine izin verelim. O zaman daha güçlü, daha güzel geri döneriz: kuşlar gibi hafif.
Bizi durmadan, hiç gevşemeden başarı göstermeye iten bir toplumda, hayatımızın kırılgan dönemlerinde “şarj olmak”, gücümüzü toplamak için kendimizi “gölgede bırakmayı” gereken zamanı ayırmayı artık bilmiyoruz.
Reklam