Kendi kelimelerini unutturup , başkalarının kelimeleriyle konuşmak zorunda bıraktığımız için ortada kendilerinden eser kalmayan çocuklarımıza kendin gibi ol demeye ne hakkımız var ?
Ben hiç kalbim olmadım .
Ağaçları duyamayışım bundandır belki de.Denizleri dinleyemeyişim , yağmurdan anlayamayışım , toprağa sadece basıp geçişim hep bundan . Yerlerde ve göklerde olan her bir şey O’nu tesbih etmekte . Kendi lisân-ı hâlleri ile kendilerine öğretildiği şekilde . Hiç şaşmadan , yorulmadan ... Yaratılmış her ne var ise hepsinin dilinde O.
Allah,Allah,Allah ...