+ İnsan kendi kendisini öyle tuzaklara sokuyor ve sonrasında buna aşırı mantıklıymış süsü veriyor ki bu konuda insanlık olarak gerçekten usta olduğumuzu söyleyebilirim.(Sayfa 47)
+ İnsan en çok kendi kendine söylediği yalanlara inanır. (Sayfa 49)
+ Tamam, belki feda ettiklerin küçük şeyler değil ama karşılığında yürüyemeyeceğini öğrenmen ve bundan sonraki hayatını daha mutlu hâle getirmen bence hiç de azımsanacak bir kazanım değil. (Sayfa 50)
+ Hayatında zorlu bir dönemden geçiyorsan geçmişte sana zarar verdiğini düşündüğün için bıraktığın, vazgeçtiğin veya ayrıldığın şeyler ve kişiler sana daha iyiymiş gibi gelir. Böyle bir durumda bu yanılsamanın içine düşersen hayatın için yanlış kararlar verebilirsin. (Sayfa 58)
+ Hayatından çıkardığın o insanı, o şehri, o işi tekrar hayatına almak. Bu seferki hayal kırıklığı bir öncekine göre daha hızlı bir şekilde gelir ve yıkıcılığı daha fazla olabilir.(Sayfa 58)
+ Sen gittiğin yeri dönüştürüyorsun, iyi ya da kötü (sayfa 60)
Reklam
Hayatta yapılacak o kadar çok hata var ki, aynı hatayı yapmakta ısrar etmenin bir anlamı yok.
Jean-Paul Sartre
Jean-Paul Sartre+ Özellikle duygusal bir yapın varsa, ince düşünüyorsan, hassas bir kişiliğin varsa ne yaparsan yap biraz bu hayatın acemisi oluyorsun; geçmiyor bu acemilik.(Sayfa 26)
+ Kaçındığın hiçbir şey iyileşmez, iyileşmek için yüzleşmek gereklidir. (Sayfa 36)
+ Ama ara sıra kendime şunu hatırlatmam gerek, bazen birilerinin bizi sevmesi çok güzelken bazen kötü olabilir. Ben kendi adıma," iyi ki bu insanlar beni sevmiyor." dediğim zamanlar oluyor. (Sayfa 37)
+ Sonuca o kadar odaklanıyorsun ki asıl ihtiyacın olan sebebi gözden kaçırıyorsun. ( Sayfa 44)
+İnsan zihni çok karmaşık, katman katman...
+Bazen yaşanan olay hatırlanmıyor ama hissettirdiği duygu bir koku gibi içimizde gezinip duruyor.
Sayfa 20
toz bulutu gibi dağıldı her şey
hatırladığım tek şey gözlerimdi
nasıl da yandı o tozun içinde
kimsenin haberi olmaksızın
her şeyi bilerek
sesler duyardı kulaklarım
korkularımın tasarladığı
kırgınlıklarımın yaşattığı
yüreğimi parçalardı ellerim
soğuk bir şekilde titreyerek
Güneş doğardı herkese
kuşlar cıvıldardı her gün
ay ise sadece benim güneşimdi
geceler bana aitti bir tek bana doğardı sendeleyerek
yalanlar herkesin doğrusu olmuştu
doğrular ise inkarcıların yanlışları
gerçekler tümüyle hayal olmuş
dürüstler kaçırmıştı yalancıların doğrularını
belki bilerek belki istemeyerek...