Betül

Öfkeli gençlerin zamanı yavaş akar. Hele bir de öfkeleri kendilerineyse.
Sayfa 164 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Kitaplar pes demez; okunmamak kitabı değil, okumayanı yaralar.
Sayfa 126 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Karanlığın huzuruna ulaşabilmek için, gün ışığını yok ettim. Ben kendimi yeniden yaratmanın sırrını ararken, benim gibi olmayan her şeyin üstünde yürümeyi öğrendim.
Sayfa 104 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Hayatım bitmez bir yolculuktu. Yanımda başka anlamlar taşımaktan, kendi anlamıma ulaşamadım. Yağmurlu havalarda ormanlardan geçtim, tenim ıslanmadı. Fırtınalarda kuytular çıktı önüme, arsız rüzgarların tokatlarını yemedim. Sıradan olmak istedikçe bilgi çıktı karşıma, yeni yolların haritasından kaçamadım. Korumaktan, korunamadım. Buruk bir tadı vardı dünyanın. Yaşam acılarla doluydu.
Sayfa 103 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Hüzünde bir olmak diye bir şey yok bu dünyada. Herkes kendi mezarına yalnız başına yürüyor.
Sayfa 94 - Can Yayınları·Kitabı okudu