Karanlığın huzuruna ulaşabilmek için, gün ışığını yok ettim. Ben kendimi yeniden yaratmanın sırrını ararken, benim gibi olmayan her şeyin üstünde yürümeyi öğrendim.
Hayatım bitmez bir yolculuktu. Yanımda başka anlamlar taşımaktan, kendi anlamıma ulaşamadım. Yağmurlu havalarda ormanlardan geçtim, tenim ıslanmadı. Fırtınalarda kuytular çıktı önüme, arsız rüzgarların tokatlarını yemedim. Sıradan olmak istedikçe bilgi çıktı karşıma, yeni yolların haritasından kaçamadım. Korumaktan, korunamadım. Buruk bir tadı vardı dünyanın. Yaşam acılarla doluydu.