Bir ağaç diyorum Yakup Ağbi, sararıp dökülen her bir yaprağının yasını tutar mı?
Yazı sürükleyip çok uzaklara götüren serin ekim rüzgârı sararmış yaprakları sokaklara, caddelere savuruyor. Çöpçülerin ellerinde çalı süpürgeleri...
Hüzün diyorum Yakup Ağbi.
İçimizde bir yerlerin kuruyup çöle dönmesi ve rüzgâra karışması...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
... hızla uzaklaşmaya başlıyorum. Ardıma bakıyorum uzaklaşırken. Hep ardıma bakıyorum. Ben çocukluğumu gitmesine hiç hazmedemiyorum. İyi ve kötüyü içim götürmüyor. Bu kadar iç içe olmalarına dayanamıyorum. Bir de kelimeler var tabii. Sessizliği bozduğunu sanan zavallı kelimeler... Sessizlik hiç bozulmuyor Yakup Ağbi.
Okurken sık sık ne kadar boş bir kitap diye düşündüm, ayrıca Paulo Coelho'nun bu mistizmi her sayfaya tanrı yazma çabası çok bunaltıcı. Ben sevmedim, çerezlik bir kitap arıyorsanız okunabilir tabii. O kadar sayfayı bir klişe ile açıklayabilirim : her gününü son günün gibi yaşa.