Son iki hikayeyi çok beğendim. İlk hikaye ile ilgili şöyle bir sorun görüyorum, general yani asker imgesi suçlu ilan ediliyor fakat buraya katılmıyorum. Askerler kendi başlarına hareket eden insanlar değiller ve diğer meslek kollarından daha "suçlu" olduklarını düşünmüyorum. Diğer eleştirim şu olacak, kitabın bir yerinde anneler babalar mutlu yani herkes mutlu diye bir cümle geçiyor dünya anneler ve babalardan oluşmuyor sadece. Son olarak ise uzaya ilk önce köpekler gönderildi deniliyor bu denilirken geriye dönüp dönmeyecekleri belli değildi cümlesi denmezken insanlardan bahsedilirken bu cümleye değiniliyor. Yine burada hayvanları daha aşağıda görme hayvanların kullanımı durumunu görüyoruz, bir çocuğun bu hikayede bu kısmı duyup bunu içselleştirmesi sıkıntılı bir durum. Kitaptaki resimler düşündürücü, soyut. Ama genel itibarıyla resimleri de hikayeleri de beğendim diyebilirim.