Unutma ki en çetrefilli yollar her zaman daha çok aydınlığa çıkar, Martin. Ayağına dikenler batarsa korkma, bu yolun sonunda seni güller beklediğine işarettir.
Gözlerimdeki ışık seni her zaman aydınlatmaya yetmedi. Karanlıkta kaldığın anlarda sana yardım etmek istedim ama tam o anda kendimi kaybettiğim çok oldu. Acemiyim, Martin... Senin içindeki karanlıkla yüzleşmem gerektiğini bir türlü anlayamadım.
Ve unutma Martin, denizi ve gökyüzünü birbirine karıştırsan sadece kartallar değildir. Her kanat çırpışında düşen bir tüy gökyüzüne mi değmeli yoksa denize mi düşmeli? Belki de her şey kanat çırpışında gizliydi.